Nico Bouwhuis - 50 jaar bij Arco

Een halve eeuw lang bij dezelfde baas werken! Absoluut een mijlpaal. Hoewel, helemaal klopt dit niet, want Nico hield het langer vol dan de baas. In de vijftig jaar dat Nico Bouwhuis bij Arco werkt, heeft hij verschillende directeuren meegemaakt. Allemaal Van Asten.

 

 

"Toen ik in 1967 ging werken bij de Lijstenfabriek Van Ast, was Gerrit van Ast daar directeur, de neef van Wim en Wout. Vijftien jaar was ik toen." Hoe hij daar zo terechtkwam? "Heel eenvoudig. Mijn vader had me gevraagd: wil je verder leren of gaan werken? En zonder een duidelijk antwoord af te wachten had hij binnen ja en nee een baantje voor me geregeld. Net als drie van mijn broers, die in de loop der tijd bij de Van Asten werkten, kon ik er ook terecht. Zo ging dat toen en het was prima zo."

 

Nico was één van de negen zonen van het gezin Bouwhuis, ze konden bijna een volledig voetbal elftal vormen. Er moest brood op de plank komen en niet zo'n klein beetje ook, met zo veel jongens aan tafel. "We hadden het niet breed thuis, dus er moest gewerkt worden." Zijn baan beviel hem goed. "Ik ging bijvoorbeeld als manusje van alles, naar de thuiswerkers om lijstjes op te halen. Dat duurde soms eindeloos, want ik moest steevast eerst koffie drinken en kreeg bij een bepaald adres ook altijd een stuk Mars mee, voor op de fiets. Dat ik zo lang weg bleef was nooit een punt. De mensen hadden nog niet zo'n grote haast als nu, het was een gemoedelijke tijd."

 

       

 

In de jaren '70 werd de lijstenfabriek overgenomen door Arco Meubelfabriek, toen onder leiding van de broers Wim en Wout van Ast. Nico verhuisde mee. Niet ver trouwens, want Arco, dat was de buurman. "Ik werd er 'handlanger in de machinale', hulp van de mensen die de machines bedienen." Arco maakte in die tijd traditionele meubels en onder leiding van Wim van Ast veranderde dat in de loop van de jaren '70 in modern design. Het imago van het bedrijf veranderde sterk en Nico paste zich aan. Wim van Ast herinnert zich: "het viel me op dat Nico zich anders begon te kleden. Eerst bleef de stropdas achterwege en even later droeg hij hippe kleren." Ook bij Nico thuis werd de invloed van het moderne Arco zichtbaar: "we zitten al jaren op Arco meubels, die heb ik destijds gekocht als verjaardagscadeau voor mijn vrouw Marja." Een groot cadeau was het, beaamt Nico: "ik draaide toen veel overuren op de expeditie. Vrachtwagens inladen en zo. Hard werken was dat. Ik kwam soms pas om 7 uur 's avonds thuis. De werktijden waren toen van 7.30 tot 12.00 en van 13.30 tot 17.30 uur. Maar als het werk nog niet klaar was, moest je door. De overuren werden wel goed betaald gelukkig."

 

 

Nico heeft de generaties van Ast in de loop der jaren behoorlijk goed leren kennen. "Ze hebben allemaal een beetje hetzelfde karakter, die Van Asten. Echte Achterhoekers, net als ik." En ja, zij hadden altijd het laatste woord. Niet zo gek natuurlijk als je de baas bent. "Ze hebben me altijd goed opgevangen, zijn geïnteresseerd en hulpvaardig geweest. Als je elkaar zo lang kent, word je bijna familie." Samen hebben ze voor- en tegenspoed gekend. Twee keer een economische crisis meegemaakt. "De crisis in de jaren '80 was heel ernstig. Ik ging in die tijd trouwen, we hadden net een huis gekocht... Er gingen banen verloren, maar ik heb geluk gehad. Ik mocht blijven." Een grote order van Ballast Nedam hielp Arco destijds door de crisis heen. Een beetje vergelijkbaar met de mega order van Apple waar de Arco mensen nu met man en macht aan werken. "Dat is toch geweldig mooi, dat zo'n wereldbedrijf hier bij ons in Winterswijk tafels laat maken!" Apetrots is Nico daarop. Net zoals toen hij voor het eerst naar een beurs ging waar Arco zijn collectie presenteerde. In de jaren '80 was dat de Meubelbeurs in Utrecht en later -allemaal in een bus, vrouwen mee- naar Keulen. "Een gezellig uitje, ook wel spannend. Benieuwd hoe de Arco stand er uit zou zien. Ik was overdonderd door die beurzen: zo veel aanbod en concurrentie dat er is! Om Arco op zo'n plek te zien, maakt me trots. Dat je dat met z'n allen hebt neergezet!" Andere hoogtepunten uit al die jaren waren bijvoorbeeld de personeelsreisjes naar Berlijn, Dresden en Praag. En de dealerdag in 2009: "we hadden het magazijn totaal uitgeruimd voor het feest en er ging een dweilorkest met alle bezoekers door de hele fabriek: hartstikke mooi!."

 

Nico heeft het nog steeds prima naar zijn zin bij Arco, inmiddels onder leiding van Jorre van Ast, de vierde generatie in het familiebedrijf. Afbouwen naar zijn naderend pensioen doet Nico het liefst heel geleidelijk. In één klap weg ziet hij helemaal niet zitten. "Dan ga ik dit allemaal veel te erg missen!"

 
Laden...
Door gebruik te maken van deze website of door op “Ik ga akkoord” te klikken, geef je toestemming voor het plaatsen van cookies.   > Lees meer
Ik ga akkoord